Εισαγωγικό
Περιπλέοντας τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, ένα θα τραβήξει την προσοχή του ταξιδιώτη από μακριά. Για το σχεδόν γεωμετρικό σχήμα του που μοιάζει με κόλουρο κώνο, την απουσία των απότομων γκρεμνών που συνήθως οριοθετούν τις ακτές τούτων των νησιών, και για τη βλάστηση που φιλοξενεί. Χωρίς τις συνηθισμένες δαντελωτές παραλίες και τους ορμίσκους από τους οποίους βρίθουν τα άλλα νησιά, ένας κώνος που υψώνεται από την επιφάνεια της θάλασσας ως τα 700 μέτρα δηλώνει από μακριά την ταυτότητα της Νισύρου: είναι το νεότερο μεγάλο ενεργό ηφαίστειο του Αιγαίου.
Το «ηφαίστειο» δεν είναι βέβαια μόνο ο δημοφιλής κρατήρας του Στέφανου, στο κέντρο του νησιού, τον οποίο επισκέπτονται οι εκατοντάδες ημερήσιοι τουρίστες από την Κω. Όλη η Νίσυρος είναι ένα μεγάλο ηφαιστειακό οικοδόμημα. Δεν υπάρχει ούτε μια πέτρα πάνω στο νησί που να μην οφείλει τη γέννησή της στην ηφαιστειακή δράση, ούτε ένα από τα εκατοντάδες στρώματα των πετρωμάτων που σχηματίζουν το νησί που να μην αποτέθηκε από κάποια από τις πολλές ηφαιστειακές εκρήξεις.
Η μεγάλη ποικιλία της σύστασης και των μορφών των πετρωμάτων που οικοδομούν το νησί, οι εκτεταμένες και εύκολα προσβάσιμες φυσικές τομές, το θαυμάσιο κλίμα σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, καθιστούν τη Νίσυρο ένα υπαίθριο γεωλογικό μουσείο. Ένα τόπο από τους πιο κατάλληλους στον κόσμο για να θαυμάσεις και να μελετήσεις, να διδαχτείς και να διδάξεις τις πιο ενεργές διαδικασίες του πλανήτη μας. Ένα παράδεισο, όχι μόνο για τους ηφαιστειολόγους, αλλά για κάθε επισκέπτη που σέβεται και αγαπά τη φύση, που προσπαθεί να διδαχθεί από την αιώνια σοφία της δράσης της για τη δική του απειροελάχιστη στιγμή ύπαρξης.
Αυτό που κάνει τη Νίσυρο από τους πλέον κατάλληλους χώρους για μια τέτοια δημιουργική σχέση του ανθρώπου με τη φύση δεν είναι μόνο η γεωλογική πλευρά. Η δομή και η σύσταση του νησιού ήταν το υπόστρωμα για να αναπτυχθεί μια εκπληκτική βιοποικιλότητα στο χώρο του. Μοναδικό ενεργό ηφαίστειο του Αιγαίου με τέτοια χαμηλή και υψηλή βλάστηση που φιλοξενεί μια πολύ πλούσια πανίδα – από τα ερπετά έως τα αρπακτικά. Τα κρυστάλλινα γαλάζια νερά επιτρέπουν τη θέαση ενός πανέμορφου πλούσιου βυθού ακόμη και κοιτώντας έξω από αυτά, τονίζοντας τη συνέχεια της ισορροπίας μεταξύ θαλάσσιου και χερσαίου χώρου. Γίνεται κατανοητό έτσι γιατί αυτό το μικρό νησί υπήρξε σοβαρό κέντρο κατοίκησης ήδη από την προϊστορική περίοδο της ανθρωπότητας. γιατί συνδέεται με μύθους και δράση από την αρχαιότητα, διατηρεί ακόμη και σήμερα μνημεία και μνήμες πολιτισμού σε ποσοστό δυσανάλογο με τη μικρή έκτασή του.
Η τουριστική ανάπτυξη που άργησε να φτάσει εδώ, και σήμερα ακόμη γίνεται με δειλά βήματα, επιτρέπει να διατηρείται η ισορροπία μεταξύ φύσης και ανθρώπου, δίνει την ευκαιρία και προκαλεί για τη συνέχιση χωρίς διατάραξη αυτής της συμβίωσης.

| |