Μυθολογία

Μυθολογία Δημιουργίας Νισύρου

Δε γνωρίζουμε πότε άρχισε για πρώτη φορά να αναβλύζει το λιωμένο πέτρωμα στην περιοχή της Νισύρου, πότε άρχισαν να οικοδομούνται τα υποθαλάσσια θεμέλια του νησιού. Οι αρχαίοι Έλληνες βέβαια είχαν σαφή άποψη τόσο για το χρόνο όσο και για τον τρόπο δημιουργίας του νησιού:

«Πολυβώτης δε δια της θαλάσσης διωχθείς υπό του Ποσειδωνος ηκεν εις Κω. Ποσειδων δε της νήσου μέρος απορρήξας επέρριψεν αυτω, το λεγόμενον Νίσυρον.»

(Ο Πολυβώτης κυνηγημένος μεσοπέλαγα από τον Ποσειδώνα φτάνει στην Κω. Αλλά και εκεί ο Ποσειδών αρπάζει ένα κομμάτι από το νησί και το ‘ριξε επάνω του. Είναι το νησάκι που ονομάζεται Νίσυρος.)

Έτσι καταγράφει ο Απολλόδωρος στη «Βιβλιοθήκη» του τον Ελληνικό μύθο για τη γένεση του νησιού. Περίπου το ίδιο επαναλαμβάνει και ο Στράβωνας στα «Γεωγραφικά» του, όταν αναφέρεται στη Νίσυρο:

«φασί Δε την Νίσυρον απόθραυσμα είναι της Κω, προσθέντες και μυθον ότι Ποσειδων διώκων ένα των γιγάντων Πολυβώτην αποθραύσας τη τριαίνη τρύφος της Κω επ’ αυτόν βάλοι, και γένοιτο νησος το βληθέν η Νίσυρος υποκείμενον έχουσα εν αυτή τον γίγαντα.»

(Θεωρούν τη Νίσυρο κομμάτι από την Κω. Λένε και το μύθο πως ο Ποσειδών καταδίωκε ένα γίγαντα, τον Πολυβώτη, έσπασε με την τρίαινά του κομμάτι από την Κω και το ‘ριξε επάνω του, οπότε δημιουργήθηκε από το βλήμα η Νίσυρος κι έχει από κάτω της τον γίγαντα.)

Ένας θαυμάσιος μύθος που αποκαλύπτει ότι οι πρόγονοί μας γνώριζαν πως η Νίσυρος είναι ένα ηφαίστειο και ότι τα πετρώματά της είναι παρόμοια με αυτά της νοτιοδυτικής Κω. Γνώρίζαν ή διαισθάνονταν επίσης ότι οι συχνοί τοπικοί σεισμοί που συνοδεύονται από κρότους και θόρυβο – και ταλαιπωρούσαν το νησί από εκείνα τα χρόνια – είναι συνυφασμένοι με το μηχανισμό γένεσης του νησιού. Η εγκλωβισμένη ενέργεια του λιωμένου πετρώματος και του υπέρθερμου ατμού κάτω από τη Νίσυρο μετασωματώνεται στο γίγαντα Πολυβώτη, που στενάζει και τραντάζεται φυλακισμένος στα σπλάχνα της.

 
Copyright 2008 Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, Ελλάδα